اوتیسم در کودکان+نکات مفید در نگهداری از کودک اوتیستیک

درمان کودک اوتیسمی

مطابق آمار وزارت بهداشت ایران؛ نزدیک به 20 هزار کودک اوتیستیک در ایران وجود دارن و از هر 150 تولد، یک کودک مبتلا به اوتیسم در ایران به دنیا میاد. ‌ در دنیای امروز با هر مشاور و متخصصی که در مورد کودک اوتیستیک گفتگو کنید، اولین پیشنهادش به شما توانمندسازی کودک است. به این معنی که با توجه به سطح و نوع اوتیسمی که کودک دارد؛ آموزش‌های لازم را ببیند تا بتواند در آینده زندگی مستقلی داشته باشد. در ادامه درباره اوتیسم در کودکان توضیحات بیشتری خواهیم داد.

  •  تا جای ممکن منزل‌تون رو برای کودک ایمن کنید. کودکان اوتیستیک معمولا درکی از خطر ندارند؛ بنابراین وسایل خطرناک آشپزخونه را از دسترس دور کنید؛ از تخت و کمد و مبلمان با گوشه‌های تیز و یا شیشه‌ای استفاده نکنید، حساسیت کودک تان به بوهای خاص، رنگ‌های خاص و صداهای خاص رو بشناسید و خونه رو از این موارد پاک‌سازی کنید. ‌
  •  هستند والدینی که از ترس قضاوت ناصحیح جامعه و یا ترس از عکس‌العمل کودک اوتیسمی به محیط، او را در خونه نگه می‌دارند و از آموزش‌های ویژه و یا حضور در اماکن عمومی مثل پارک یا رستوران محروم می‌کنند. باید بدونید که هرچقدر هم خسته و گرفتار هستید، باید برای کودک اوتیسمیتان وقت بیشتر بگذارید و به هیچ ‌وجه او رو از زندگی اجتماعی محروم نکنید. ‌
  • حتما شبکه‌ای از والدینی با فرزندان اوتیسمی پیدا کنید. ما در ایران انجمن اوتیسم داریم و جدا از آن، در مراکز توانبخشی ویژه برای کودکان اوتیسمی، برخی مراکز بهزیستی یا کلینیک‌های تخصصی امکان گفتگو و تعامل با والدینی که فرزندشان مثل فرزند شما می باشد فراهم است. اگر بتونید والدینی با فرزند اوتیستیک هم‌سطح فرزند خودتون پیدا کنید، خیلی به شما در درک و پرورش کودکتان کمک خواهد کرد. ‌
  • برای نزدیکان، دوستان و فامیل وضعیت کودکتان را روشن کنید. برایشان توضیح بدهید که فرزند شما مشکل هوش و استعداد ندارد و فقط در برقراری ارتباط با سایرین و دنیای اطرافش، متفاوت از بقیه افراد عمل میکند.
  • رفتارهایی مثل گریه، لگد زدن، تف کردن و یا گاز گرفتن در مواقعی مثل گرسنگی، تشنگی یا عواملی مثل یبوست یا ضعف دید چشم، در تمام کودکان جهان دیده میشه و تا حدودی هم نرمال و طبیعی است. اما وقتی این رفتارها شکل غیرنرمال و غیرطبیعی می‌گیرند که به مرور زمان اصلاح نشوند و کودک تا سنین نوجوانی به این مدل رفتارها ادامه بدهد.

‌ ‌

درمان اوتیسم در کودکان

نکتۀ مهم برای شما به عنوان والدین این است که اول از همه علت این رفتار پرخاشگرایانۀ کودک را بشناسید. ‌

اگر حس می‌کنید کودک شما به خاطر پیاده‌روی طولانی شما موقع خرید خسته و گرسنه شده، حتما به او استراحت بدهید و برایش آب و غذا تهیه کنید. اگر چند روز دچار یبوست شده و دفع درستی نداشته، با کمک پزشک و با غذای مناسب این مشکل را برطرف کنید تا پرخاشگری کم شود. ‌

اگر می‌بینید که کودک شما بعد از مدرسه و مهدکودک عصبی و مضطرب است و رفتار خشنی نشان می دهد، از شرایط آن روز فرزندتون در مدرسه مطلع شوید. شاید با همکلاسی‌ هایش دعوای مختصری داشته یا غذای خوبی در مدرسه نخورده است و یا آزاری از کسی دیده است.‌

‌علت شناسی؛ مهم‌ترین کار شما به عنوان والدین

اگر در این زمینه مشکل دارید، آن موقع‌ است که کمک مشاوره کودک و نوجوان و روان درمانگر به کارتان می آید. حالا اگر کودک برای پرخاشگری علت خاصی ندارد و صرفا از رفتارهای خشن و مشاهدۀ تاثیر این رفتارها روی شما لذت می‌برد؛ آن موقع‌ است که باید چند  تکنیک را در برابرش به کار ببرید. ‌

اول از همه کودک را متوجه کنید که کاری که انجام میدهد، غلط است. اگر به شما لگد می‌زند، وسایل خودش و یا وسایل خانه را می‌شکند یا خواهر و برادرش را می‌زند؛ بدون این که آسیبی بهش او بزنید یا داد و فریاد کنید، دست‌هایش را بگیرید، مستقیم توی چشماش نگاه کنید و بگید نباید وسایل رو خراب کند، یا نباید پدر و مادرش رو بزند. این کار، قدم سختیه و نیاز به صبوری و آرامش دارد. ‌

قدم بعدی اینه که دربارۀ احساساتش باهاش صحبت کنید. آرامش رو در مدتی که کودک مشغول پرخاشگری است حفظ کنید وآرام ازش سوال کنید چرا عصبانی است. در صورت پاسخ کودک، باب گفتگو باز میشه و شما می‌تونید راه‌ کم شدن عصبانیت رو با کودکتان طی کنید.‌

‌ به هیچ‌وجه تنبیه بدنی رو گزینۀ برخورد با کودک پرخاشگر قرار ندهید و یادتان باشد با بچه و با کودک عصبانی طرفید و این شما هستید که باید صبور و آرام باشید! همواره در نظر داشته باشید که کودک از شما یاد می‌گیرد و اگر تنبیه فیزیکی گزینۀ شما باشد، کودک در دور بعدی عصبانیت و پرخاشگری، حتما این روش را روی خود شما و یا روی همسالانش پیاده می کند.

اوتیسم در کودکان شامل نکات و عوامل بسیار زیادی می باشد که شما والدین نقش اول را به عنوان درمان کننده ایفا می کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *